1e dag verslag Japan.

Hoi allemaal hier een update van de eerste reis dag.Na de nodige telefoontjes in de vroege ochtend omdat er enkele mensen te veel overgewicht hadden, deze gerustgesteld dat ze gewoon bij kunnen betalen 50 euro per kilo en dat het dan geen probleem was.Dit was niet wat zij wilde horen! maar ja ik kan wel goochelen maar er zijn grenzen aan mijn kunnen.Toen had ik een goed idee ? haal wat uit je koffer.Zo kwam er bij jelle 2x1,5 liter rivella light uit zijn tas.Maar daar kwam onze Sjoerd, hij snelde naar de balie en met de nodige charme wist hij er nog een extra 4 kilo per persoon uit te slepen.Dit tot grote vreugde van ons alle.
Het inchekken ging zonder problemen er werd afscheid genomen van de achterblijvers en we konden gaan.
Ons eerst doel was Londen, en daarvandaan zouden we direct door vliegen naar Tokio.
Maar eerst door de douane en de baggage checken op wapens en explosieven.
Volgens iedereen overbodig maar wat schetste onze verbazing.De schrijver van het stuk was betrapt op verboden wapen bezit.Uit zijn rugtas kwam een scherp gekarteld broodmes.En om dit te camoufleren was dit omwikkeld met zilverfolie.Ditom de rontgenstralen te misleiden.
Extra personeel werd aan gerukt om deze kolos direct in de boeien te slaan.Maar was alles wel wat het leek! Natuurlijk niet zijn vrouw was dit vergeten eruit te halen.En aangezien er op het mes een pindakaas massa zat van een half jaar geleden.Was het probleem snel opgelost.
Gelukkig we zaten en konden vertrekken.Maar de piloot dacht daar anders over met een vertraging van 20 minuten gingen we de lucht in en om de reis extra aantrekkelijk te maken ging het landen ook met een vertaging van 15 minuten.
Geland!!!! en natuuurlijk klappen we dan.Want we hadden er van genoten.
Dames en heren welkom op Terminal 4 van Londen heatrow. Wat dat betekende kwamen we snel achter want we moesten naar terminal 1 en dat was ietsje,s uit elkaar en dan druk ik mij nog zachtjes uit.
Na een wandeling en bus rit van 30 minuten kwamen we aan bij de douane van Londen.Deze jongens en meisjes zijn iets grondiger dan hun hollandse vakgenoten.
Bij deze check moesten alle riemen en schoenen uit wat hillarische taferelen onder enkele bejaarden en Asiaten opleverden.
Ok alles gehad.Even wachten en de big journey to Tokio kan beginnen.
We hadden de stoelen in amsterdan ingechekt dus konden er geen problemen zijn.
Maar de reis zit vol verassingen en zo ook de zitplaatsen.
Iedereen zat door elkaar heen en van elkaar af, en tevens naast de meest vreemde Japanse figuren.Deze waren het meest te vergelijken met stripfiguren.
En de wetenschap dat je nog een dikke 12 uur naast elkaar moest zitten gaf dit onder elkaar een fijn en behagelijk gevoel.
BOEM!!! de deur ging dicht en als piranha,s werd er om de legen stoelen naast elkaar gevochten.Passagiers schrokken zich een hoedje en doken onder de stoelen.
Toen de rust was terug gekeerd werd de balans opgemaakt.we hadden het toestel ingenomen en iedereen zat goed de stoelendans was een succes.
De stoelen waren riant we konden onbeperkt gebruik maken van het audio systeem die in de stoel zat en daar werd druk gebruik van gemaakt.Er kon worden gekozen uit de nieuwste films documentaires en comedy,s enz enz.
He he Eindelijk rust.
Maar niet voor lang een japanner die voor onze groep zat trok zijn schoenen uit.Normaal geen enkel probleem, maar dat was juist het probleem.Langzaam maar zeker werd de cabine gevuld met de lucht van een melange van blauw schimmel kaas aan gevuld met vleugen van natte sokken abstracten.
Eerst was er verwarring waar het vandaan kwam, was het een van ons of was het een ander.
Toen de airco een standje hoger werd gezet klaarde de lucht op en keerde de rust terug in het vliegtuig.
En na een maaltijd Japanse beef met rijst en als dessert een rijst pudding kon het avond slaapje ingezet worden om fit op de plaats van bestemming aan te komen.
Hello sir zei de stewardes your breakfast is served.
Scrammbeld egg stond er op de verpakking maar de juiste nederlandse vertalling zou zij verprutst eitje.Maar ja als je honger hebt eten we alles en als extratje was er een worstje met een tomaatje aangevuld met een pudding met aardbeien saus.En dat maakte veel goed.
Please fasten your seatbelt we are going to land about 10 min on tokio airport klonk er door de luidspeakers.
Hoera we waren er!!!! wat ons nog resten was met de metro naar het hotel.
Dit was eenvoudig want Benito was bij ons,en zijn jaren lange ervaring als marinier en verkenner waarbij hij achter vijandelijke linies kon worden gedropt.En daar kon overleven en moeiteloos en in iedere omstandigheid blindelings de weg kon vinden naar zijn kamp.Zou hier een grote hulp zijn ik moet schrijven moeten zijn .
*Jongens geen probleem ik heb een kaart* waren zijn woorden en we voelde ons veilig.
Maar Tokio lijkt niet op de veluwe of een ander duingebiedje.
Tokio heeft een slim gangen stelsel wat zij metro noemen.
En benito had duidelijk niet zijn compas bij zich en zijn orientatie gevoel, wat zijn 2e natuur was liet hem duidelijk in de steek.En zijn gaven om blindelings de weg te kunnen vinden onder iedere omstandigheid.Blef alleen het woord blind over.
Na 5 keer verkeerd uitgestapt te zijn en met koffers van 30 kilo trap op en trap af gegaan te zijn.
Was de maat vol.
De kaart werd hem afgepakt en hij werd gedegradeerd tot wachtmeester 16e klas.
Een nieuw fenomeen deed zijn licht schijnen Leon Borgsteede.Een natuur talent met de schijnbaar nodige moeite stuurde hij ons naar de juiste metro en in een hand omdraai waren wij via de kortste weg aangekomen bij het hotel waar wij van onze rust konden genieten.
Ronald en Benito regelde de kamers en na het uitdelen van de sleutels werden de kamers betaald niets kon een tukje meer in de weg staan.
Ronald haalde zijn creditkaart door de sleuf en .... nog een keer .... wat !GEEN GELD GEEN SALDO!!!!!
Wordt vervolgd,