Weekend voorbij

Hoi allemaal,
Het heeft even geduurd maar ik heb het druk.Maar eindelijk weer een verslag gezien door mijn ogen.
Het weekend zit er op, allemaal een beetje bij gekomen van de jetlag.De een iets beter dan de ander en de een iets makkelijker dan de ander.Het grootste probleem bleek hem te zitten in de eetlust.Dat ze slaap stoornisen kregen begreep ik wel.Maar eet problemen daar keek ik van op.Sommige jongens kregen niks door hun keel en werden s,nachts wakker van de honger.Een ander geval was b.v Max die had de hele honger.
Aangezien de eerste dag er al een MC Donald was gelokaliseerd.Werd er spontaan een excursie naar deze afval verwerkings restaurant ondernomen.Onder het moto ...Ronnie even kijken wat ze hebben...Bij binnen komst en de menu kaart bestuudeert te hebben werd er druk gerekend met de wisselkoers.Wat kost een cheesburger in hartje Tokio.Rekenen en rekenen dat kan niet dat kan niet.Jawel een cheesburger kost 100 Yen dit was omgerekend ongeveer 0,66 euro cent en een XL Big MC Menu 4,50 euro.Nog nooit zoveel blije gezichten gezien bij zulk ranzig eten.OK vroeger dacht ik het ook, maar als trainer weet ik ook dat MC Donald meer kapot maakt dan je lief is.
Ik was klaar met denken en Max was dat ook maar dan wel met cheesburger no 7e.
Marvin had al snel de uitdrukking de 100 Yen knaller uitgevonden.
Lunchen heten niet meer lunchen maar even naar de 100 yen knaller.
Helaas moest de trainer ingrijpen en sommige jongens een verbod opleggen voor de MC Donald.Even geen happy meals en happy faces.
Dat vroeg wel om een actie om de vreet schuren op te leiden in de smaakvolle wereld van de Japanse keuken.
Er werd een excursie ondernomen en we gingen een tempel en wat cultuur bekijken.
Een wat klonk er!!!!!!
Een tempel met monnikken en de hele bende eromheen.Ja maar hoe lang dan... was de vraag.
Ik zei we zijn er, nu wil ik het zien ook en daarna doen we wat jullie willen.
Dat was makkelijk want sommige hadden al contact gehad met Maarten Arens en hadden gevraagd waar de nintendo,X box ,wii, en i pods lagen.
Hier bleek een complete wijk mee ingericht te zijn beter bekend als electric city.
Goed een deal, eerst cultuur daarna apparatuur.
Maar deze kans liet ik niet onbenut ik zal deze cultuur en voedsel barbaren opvoeden.
Wij op de metro en benito wist de weg.Dit werd met gelach ontvangen want we wilde naar een tempel in Tokio en niet in de himmalaya,hij heeft op dat gebied al een stevige reputatie opgebouwd.
Na een reis van 15 minuten waarbij we de jongeren jongens het gebruik en de gebruik van een metro hadden uitgelegd, op de plaats van bestemming aangekomen.
En natuurlijk kon ik zo,n antwoord verwachten.Bij het aanzien van de tempel werd mij gevraagd of dat de tempel was, ik zei heel trots ja.
Vind je dit mooi, wederom zei ik ja
Nou je hebt hem gezien dan kunnen we nu naar electric city.
HO HO zo makkelijk kwamen ze er niet vanaf, nu ging ik er hellemaal voor.
We gingen ze uitleggen wat deze tempel voor doel had, en wat hij had betekend voor de keizer in de 16e eeuw.Waar de samoerai,s stonden en de afvallige ronin,s.
Dit alles werd door mij ter plekken verzonnen waarbij ik gebruik maakte van de verhalen uit de sprookjes boeken die ik voorlees aan mijn dochter.
En op subtiele wijze werd ik aangevuld door benito.Hij had veel impact met zijn inside informatie en bleek te beschikken over een geweldig acteer talent.
Zo was hij in staat om de groep offers te laten brengen en zijn er gebeden opgelezen aan japanse goden voor een behouden training.
Benito bleek zoveel talent te hebben dat er een japans dame die engels studeerde vroeg welke god wij aanbeden.
Ik vertelde haar dat Cor-San man with baard from haarlem onze heilge was.
Wat zij direct aan haar groep die zij begeleide doorvertelde en spontaan mee ging doen.
Ik vertel het nu, maar je had erbij moeten zijn om het te geloven.
En omdat er steeds meer mensen mee deden
gebeurden er iets .Ze vonden het geweldig.
Ik waande mij weer thuis en zag in mijn gedachte mijn dochter het sprookjesboek dicht blazen maar deze inteligente jongens bleven er midden in hangen.
En zelfs toen we hadden verteld dat het flauwekul was wilde ze ons niet geloven.
Bananensplit had er zo een uur televisie van kunnen maken.
Tot zover de cultuur.Missie 1 voltooid.
Nu het meest ingewikkelde de japanse keuken.
Van veel lopen en gekdoen krijg je honger.
En van gekd
doen weten jappaners alles je kan zeggen wat je wilt maar het zijn buitengewoon vriendelijke mensen.En als je een camera op ze houd rennen ze weg of gaan kompleet uit hun bol.
Vaak vergelijk ik Tokio met de efteling van mieren.De stad is een pretpark en de mensen en hun bewegen lijken net mieren.
Ze zijn ook apart gekleed veel vrouwen zouden zo in een film kunnen van Pretty Women en zouden op de amsterdamse wallen niet mistaan.Aan de andere kant zijn er veel vrouwen die super de luxe gekleed gaan met perfecte haarkapsels waar mike de boer nog wat van kan leren.
Nu weer even terug naar het eten.
Eten was goed maar dan wel iets normaals.
Dat kwam mooi uit want jappaners eten japans en dat is voor hun heeeeeeeeel normaal.
Met veel tegen zin trok ik naar een japans eethuisje waar benito en ik een avond ervoor, ons heerlijk hebben laten verwennen met een japanse maaltijd.
Maar voor we naar binnen gaan de jongens gewezen op het feit dat jappaners voor alles een simpel systeem hebben waardoor alles makkelijker wordt.
HOp Hop de hele club naar binnen.Op zich niets bijzonders zij het niet dat jappaners niet te veel willen opvallen en onze jongens zijn niet zo bescheiden.
A stoelen waren te smal
B Menu kaart in het Japans
C Ik lust het niet!!!
Over A was ik zo klaar of je eet staand of je zit.OK de stoelen waren opeens goed.
B. was geen probleem ,je ging naar buiten keek in de etalage daar stonden van alle gerchten een bordje met een nummer.Nu ga je naar een machine en gooit daar geld in wat het gerecht kost.Daar komt een kaartje uit en dat geefje af.
Tot zover simpel.
Natuurlijk durfde niemand iets te nemen,maar ik verzekerde als iemand iets niet lust kocht ik een nieuwe.
Dat veranderde de zaak.
Oja ik was bij simpel gebleven .Nu kwam er een staaltje efficient japans werk in actie.Het kaartje gaf je aan de ontvang Jap die geeft het weer door aan een doorgeef Jap.Die geeft het door aan een voorlees Jap die het hard opzegt.Nu hoort de Japanse kok het en die herhaalt wat de voorlees Jap net heeft gezegd.Dit wordt gecontroleerd door een controle Jap die het nakijkt en wederom hard opzegt waarna de japanse kok het nog eens bevesteigt dat hij dit heeft verstaan.Dit alles gebeurt in een keuken van 3 bij 3 en iedereen houd vast aan zijn taak.
De jongens op deze geweldige japanse werkwijze gewezen.
Waar weer komische taferelen door ontstonden.
Uiteindelijk iedereeen zijn bordje met bij behorende stokjes.De stokjes leverde voor sommige een schrik ractie op.
Er werd dan ook om een vork gevraagd, maar ja voor een vork moet je niet hier zijn.
Die liggen thuis in de bestek bak.
Er werd begonnen en sommige dingen waren lekker en sommige dingen heerlijk.Maar niemand vond het vies.
Zelfs Miky die niet gek op vlees is, eten zijn bordje leeg en zei ..niet slecht ron...
En zo was het ook jappaners houden van kwaliteit.En kwaliteit is nooit vies het kan je smaak niet zijn maar het is nooit vies.
Een dag later met max en thijs en sjoerd naar een sushi bar geweest en ze culinaire hoog standjes laten proeven.
Uitgelegd wat wat is en hoe ze het klaar maken en hoe je het behoort te eten.Na afloop was de conclusie duidelijk na iedere training lunchen in sushi bar.
C. Het leek mij gelukt om ze de japanse keuken tot zich te nemen .
Want de rest had een dag later in een soort gelijke restaurant gegeten waar de kaartjes uit de muur kwamen.
Wat ook ik ook bijzonder vond is dat het eten goedkoop is.
Ik heb het al gehad over de Mac Donald maar voor 5 euro eet je jezelf propvol in een sushibar.
Ik ben ongeveer 30 euro kwijt voor hetzelfde in holland.Ieder sushi schoteltje kost ongeveer 0,70 cent
En zo,n restaurant waar ik net over schreef is de gemiddelde prijs 4 euro.sommige gerechten 3 andere 6.Je krijgt een kom rijst met groente en vleees en saus naar keuze.
Ik ben met benito in een duur!!! steakhouse geweest en het duurste gerecht was ongeveer 18 euro maar dan heb je wel eent bone van 450 gram met alles erop.
Een entrecote van 300 gram was 12 euro
Ook hoef je vaak geen drinken te kopen want je krijgt overal ijskoud water bij en dat is vaak het lekkerst.
Dus voor ouders die bezorgt zijn het is een goedkoop land.
Dus het is makkelijk om rond te komen en nog lekker te eten ook.
Om het hotel zitten straten vol met restaurants ieder kan eten wat hij wil.
Ook de pizzaria zit om de hoek een knappe jongen die er meer dan 10 euro opmaakt.
Toen we klaar waren naar op electric city.
Daar aangekomen de jongens bij een waren huis neergezetde die 10 keer groter was dan media markt.
Een tijd afgesproken waar we verzamelen en iedereen is daar op die tijd.
Daar gingen ze als vrouwen die naar de uitverkoop gingen van hennes en mauritz.
met grote passen naar binnen en in de verte zag ik nog een schim, ook zij waren mieren geworden en opgeslurpt in de massa op zoek in een grot van electronisch geluk.
Het is nu plaatselijke tijd 1.20 en stop ermee en ga naar bed.
Ik had Dani beloofd om wat te schrijven en zij zou foto,s plaatsen .Dat heeft ze gedaan en ik heb wat geschreven.
De volgende keer een verslag van de training.
Ik kan wel verklappen dat we goed stand houden en dat de trainers tevreden zijn over de inzet.
P.S
Hier volgt een bericht voor Koen van Nol, Ruben Houkes en Rob v/d Hoorn,Er zit geen spellings controle op deze computer het is een rental.Dus de honden zullen er geen brood van lusten!!!!